Picknickplaats.
Hier kun je even de benen strekken.
Waarschuwing op de brug over de Olifants rivier.
We rijden door naar Olifants Rest Camp waar we een warme lunch kunnen nemen en ook even van de wifi gebruik maken. In het restaurant treffen we voor de derde keer een stel Engelsen en we wisselen wat ervaringen uit. Leuk die ontmoetingen. Als we dan nog wat water en eten voor vanavond kopen is het inmiddels 14:30 uur geweest en hebben we nog ruim drie uur om terug naar Satara te rijden. En toch nemen we het eerste deel weer onverharde wegen, en die nemen nu eenmaal meer tijd. Zowel op grote als secundaire wegen zijn af en toe kleine 'loops' aangelegd. Even een kleine omweg van een paar honderd meter. Je snapt het, we slaan er geeneen over. En vaak op deze kleine omweggetjes zien we de leukste en mooiste dingen.
We dachten genoeg tijd te hebben maar we zien zoveel mooie dingen die allemaal tijd kosten.
Een veilige stopplaats. Even uit de auto.
Zadelrugjakhals.
De laatste twee uurtjes van de middag wordt de lucht donker en begint het te regenen maar het lijkt of de natuur dan helemaal tot leven komt. Vooral vogels zijn actief geworden en er lopen werkelijk tientallen kippetjes (frankolijnen en kwartels) op de weg die we moeten ontwijken.
Als we eind van de middag weer bij de zebraprooi zijn is het, misschien wel door de regen, niet meer zo druk en we krijgen de leeuwen goed te zien. Eentje vindt het zelfs nodig om een afgescheurd stuk zebravlees op de weg, tussen de wagens op te gaan eten. Maar ook hier kunnen we niet te lang blijven en ja hoor, tien minuten voordat de poort sluit zijn we terug in ons kamp.
Olifanten in de regen zijn mooi donkergrijs.
Volgevreten leeuwin.
Met warme kleren aan wat te eten klaar maken.
We hebben makkelijk eten en na een bakkie koffie en een heerlijke douche pakken we de koffers vast in voor ons vertrek morgen. We gaan naar onze volgende bestemming, Mopani Rest Camp.
Van de plannen die we thuis hadden om in de ochtend een drive te toen, tussen de middag te relaxen en eind van de middag nog een rondje te rijden komt niet veel terecht. Dus misschien is het niet zo verwonderlijk dat we beiden, best wel moe, om 9 uur al op bed liggen.