Reisverslag Zuid Afrika 2022

Dag 19, Manyane Resort (Pilanesberg National Park).

Om een keertje 'uit te slapen' hebben we de wekker op onze mobieltjes op 7 uur gezet maar je raadt het al, voordat ze aflopen zijn we al wakker. Wassen en aankleden is zo gebeurt waarna we naar het restaurant lopen. Het onbijt zit namelijk bij de overnachting in. Het buffetdeel met brood, toast en beleg is prima maar de eieren en bacon voor mij en de omelet voor Ans zijn, sorry voor mijn woorden, 'niet te vreten'. Dus blijft het verder bij toast en koffie.
Tussendoor loop ik even naar de receptie voor het wifi wachtwoord, maar ook nu kan men niets voor ons doen. Als we vanmiddag terug zijn uit het park en we dan langs komen moet het in orde zijn wordt ons verzekerd. Ja, ja.

Terug bij het huisje laden we alles wat we vandaag nodig hebben in de auto en rijden rond half negen naar de poort van Pilanesberg National Park. De Sanparken wildcard geldt hier niet dus betalen we voor ons beiden en de auto een toegangsticket en schaffen we een plattegrond van het park aan.
Het vrij grote park is doorkruist met enkele grotere asfalt- of klinkerwegen maar voor het grootste deel is het toch rijden over zand en gravel. Dat maakt het niet minder mooi, zelfs avontuurlijker. Al vrij snel zien we de mooiste dingen, vooral vogels maar plotseling komt ons ook een enorme olifant op het pad tegemoet. Wij rijden terug en in een klein zijpad wachten we tot hij voorbij is en we onze weg kunnen vervolgen. Achter ons zien we de grijze mammoet in een rustige tred zijn weg vervolgen. Geen spectaculaire maar wel een hele leuke ontmoeting.

De toegangspoort van Pilanesberg.

We wachten niet tot de olifant bij ons is. Terug rijden!

Vrij snel daarna bereiken we de Mankwe Dam, een groot door regenwater gevuld meer waar we uitstappen bij een kijkhut. Het blijkt een zeer tijdrovende stop te worden. Zoveel valt er te zien. Alleen op het pad naar de hut zien we al zoveel vogels dat we, voordat we de op palen gebouwde hut zelf bereiken al diverse foto's gemaakt hebben. Maar ook vanuit de hut zelf zien we zo veel vogels en andere dieren dat we er langere tijd blijven.
En juist als we besluiten naar de auto terug te lopen verschijnt op de over tegenover de hut een grote familie olifanten die het water ingaan en naar de overkant zwemmen. Ook de kleintjes zwemmen gewoon mee en soms zie je alleen hun slurfje nog als een periscoop boven water uitsteken. Wat geweldig om te zien.

Eén van de vele verschillende wevers.

Alscholvers op een dooie boom in het water.

Olifanten zwemmen naar de overkant.

In de kijkhut worden we begroet door de chauffeur van een landrover die ons herkent. Het blijkt dat wij gisteren, bij de ingang van die luxe lodge, aan hem de weg hebben gevraagd hebben toen we verkeerd gereden zijn. Na een kort maar leuk gesprek geeft hij ons een tip waar we heen moeten rijden. Ergens aan de overkant van het meertje schijnt een luipaard in een boom te liggen. Dus wij op weg.
Het blijkt nog niet zo makkelijk te zijn de plek te vinden. We rijden het hele genoemde pad af maar zien weinig. Na een half uurtje zien we eindelijk de plek waar, toch best wel ver van de weg, een luipaard in de boom ligt met de rug naar ons toe. Veel beweging zit er ook niet in. Als we proberen om op een ander punt beter zicht te hebben kunnen we ven verder op het pad precies tussen twee struiken doorkijkend het prachtige beest recht in het gezicht kijken. Geweldig, ondanks er geen mooie foto te maken is.

Prachtige dieren zijn luipaarden.

En nijlpaard loopt op de oever.

Ook de rest van de ochtend vliegt voorbij. We rijden via redelijk goede tot heel slechte wegen naar verschillende waterplassen en zien onderweg een grote variatie aan dieren waarna we even na het middaguur naar het Pilanesberg Centre rijden. Een picknickplaats met winkeltje en restaurant waar we buiten op een terras beiden een pizza nemen. We hadden wel samen met één pizza kunnen doen, zo groot zijn ze en we kunnen, in een doos die we krijgen, zelfs een volledige pizza mee naar huis nemen. Vanaf het terras waar we zitten hebben we zicht op een drinkplaats waar verschillende dieren iets komen drinken. Vooral giraffen, die de poten wijdbeens zetten om met hun bek bij het water te kunnen is leuk om te bekijken.

Lunchen en naar giraffen kijken.

Wijdbeens staan voor een slok water.

Als we even later weer rond toeren komen we in een grote groep auto's terecht die, naar wat we horen, cheeta's aan het volgen zijn. Juist als wij arriveren gaat de hele stoet weer rijden en wij volgen natuurlijk. Deze kans kunnen we niet laten lopen. Maar helaas, de prachtige dieren, bovenaan onze wishlist laten zich niet meer zien.
Het is inmiddels al half in de middag als we toch besluiten om nog naar een kijkhut bij een ander meertje, de Ruighoek Dam te rijden. Jammer, maar wat we zien vanuit deze hut staat in groot contrast met de eerdere kijkhut. Naast een paar overvliegende vogels zien we alleen maar een schildpad. Maar de route, zowel heen als terug naar het meertje zijn weer geweldig waarbij zeker de olifant met haar jonkie genoemd moet worden. Het kleine dier loopt op een gegeven moment gewoon onder de moeder door.

De kijkhuit bij de Ruighoek Dam.

Een schildpad is het enige dier dat we zien.

Het kleine olifantje loopt zo onder moeder door.

Om 17:30 uur zijn we terug in ons resort waar we eerst wat koels te drinken nemen in het restaurant. We zitten buiten op het terras en genieten van een paar impala's wat komt drinken bij het zwembad. Grappig eigenlijk.
Tussendoor loop ik even naar de receptie maar ik krijg weer het zelfde antwoord op mijn vraag. "sorry, no wifi".
Rond 19:00 uur zijn we terug in ons huisje en nemen toch wat anders als de overgebleven pizza te eten en genieten van een heerlijke lange warme douche. De rest van onze tijd besteden we aan het inpakken van onze koffers en het doornemen van de route voor morgen onder het genot van een bakje koffie en een biertje. De stroom is inmiddels al even afgesloten als we 'pas' om half tien op bed liggen. Wat een dag.

Dorst lessen bij het zwembad.