Wat is dit saai om te rijden.
Kleurrijke jacaranda bomen langs de weg.
De drukke ingang van Welgevonden.
De N1 is een grote vierbaansweg die van Polokwane naar het zuiden loopt en de eerste 140 kilometer gaan ook vlot. Als we de saaie snelweg verlaten laten we eerst in Modimolle de tank volgooien en rijden we de laatste 100 kilometer over een veel prettigere en mooiere weg naar de ingang van het Welgevonden Park.
Rond 12:15 zijn we daar, parkeren de auto op een plek met zoveel mogelijk schaduw en maken meteen kennis met Gerrit onze game ranger de komende dagen en met onze reisgenoten Neels en Clarina, een zuid afrikaans echtpaar dat hun 50 jarig huwelijk viert met deze trip.
Als alle spullen dan in de landrover gezet zijn rijden we het park in waar we 45 minuten later bij de Sekala lodge aankomen. De lodge is geweldig mooi en prachtig aangelegd. Ook onze bungalow is een en al luxe.
Als we de spullen uitgepakt hebben is het tijd voor een lichte lunch. Wauw, wat een lunch, voor ons beiden maar genoeg voor zes personen. We generen ons gewoon zoveel als we laten staan.
De ruime en prachtige kamer/slaapkamer.
Ook de badkamer met douche en bad is luxueus.
We hebben vervolgens een uurtje tijd voor onszelf waarin we rondlopen over de lodge. Het is nu even veilig maar we zijn gewaarschuwd dat er af en toe een olifant over het terrein rondloopt en zien de vernielingen die hij heeft aangericht. Een deel van de electrische omheining is neergehaald en kleine boompjes zijn geknakt of omvergeduwd. Vanwege de olifant wordt de boma, een omheinde kampvuurplaats, ook niet gebruikt en mogen we geen gebruik maken van het zwembad, hoewel we wel bij het water kunnen gaan zitten om te genieten van de vogeltjes die komen drinken.
Ans maakt een foto vanaf het terras van de lodge.
Een olifant is hiervan de dader.
Een roodkop wever komt drinken bij het zwembad.
Na nog wat te drinken hebben genomen en vest en camera te hebben gepakt is het tijd voor de eerste game drive.
We zitten met z'n vieren in de wagen dus een goeie plek uitzoeken is geen probleem. Tijdens de rit zelf en ook als we stilstaan bij verschillende dieren krijgen we de nodige uitleg door Gerrit. Dat maakt de rit extra mooi. Het blijkt dat het park heel veel doet aan beheer en onderzoek van de vele diersoorten die er rondlopen. Zo blijkt dat er zo'n 140 neushoorns rondlopen welke allemaal nog hun hoorn hebben. En dat is in diverse andere parken wel anders. We zien tijdens de hobbelige rit, in een heel gevarieerd landschap, waar we zo af en toe door het water rijden ontzettend veel moois. Van neushoorns en wrattenzwijnen tot kuddes buffels, olifanten en diverse antilopesoorten.
Olifanten blokkeren het pad.
Over de hele wereld noemen ze wrattenzwijnen "Pumba".
Op het moment dat de schemering inzet krijgt Gerrit via radio de tip dat er een luipaard gesignaleerd is. Wij rijden daar naartoe en net op het moment dat wij het prachtige dier zien grijpt deze een klipdassie. Om ons heen schreeuwen een paar dozijn andere klipdassies alles bij elkaar. Wat een lawaai, maar prachtig om mee te maken. Dit is onze eerste kill ooit. Alleen jammer dat het laatste daglicht te weinig is voor echt mooie foto's.
Als het luipaard met zijn prooi over een heuvelkam verdwijnt rijden wij door en genieten op een rustige plek bij een waterpoel met nijlpaarden, veilig om uit te stappen, van een sundowner. De naam zegt het al, een sundowner is bij zonsondergang, midden in de wildernis een borreltje of enig ander drankje drinken. Inmiddels is het volledig donker geworden en rijden we terug naar de lodge. Wat een mooie rit en wat een geweldige ervaring.
Luipaard heeft een prooi te pakken.
Waterpoel met nijlpaarden in het avondlicht.
Iets na 19:00 uur zijn we terug waar we een snelle douche nemen en samen met onze reisgenoten genieten van een werkelijk heerlijk diner. Het klikt wel tussen ons en dat maakt het ook gezellig. Tijdens het eten vliegen enkele vleermuizen over ons heen en langs de balken van het plafond zien we zelfs 3 keer een bushbaby langskomen.
Kwart voor negen maken we dat we op de kamer zijn om nog gauw even koffie te kunnen zetten. Ook in Welgevonden gaat de stroom een paar keer per dag er voor een aantal uurtjes af. Als de lampen dan uitgaan en we de zaklampen nodig hebben besluiten we om dan ook maar meteen het bed op te zoeken.
