Reisverslag Zuid Afrika 2022

Dag 22, van Madikwe naar Johannesburg.

Ook vanochtend worden we weer om 05:15 uur door Jodi met geklop op de deur gewekt waarna we een half uur hebben voordat we vertrekken voor onze laatste game drive deze reis. Als we naar het restaurant van de lodge lopen voor een kop koffie en een muffin blijkt er bij de drinkplaats een enorme mannetjesleeuw te zijn die na wat gedronken te hebben weer in de duisternis tussen de struiken verdwijnt. Als we dan om 05:45 vertrekken gaan we eerst op zoek naar de leeuw. Jodi rijdt al speurend heen en weer door het gebied en plotseling staat hij voor de wagen. Helaas, hij loopt meteen de struiken in waar hij een plekje zoekt om te gaan liggen. Hoewel het geen ideale situatie is kunnen we er toch nog een plaatje van schieten.

Grote mannetjesleeuw loopt de struiken in.

De rest van de rit is niet spectaculair maar als laatste game drive van onze vakantie toch leuk en heel gezellig en we zien weer een grote variatie van dieren. Niet alleen het grote wild maar we stoppen zelfs voor een aantal grondeekhoorns. Alles is mooi.
Als het dan tijd is voor koffie stoppen we op een veilige plek en vraagt Jodi of er iemand een Amarula, de bekende Zuid-afrikaanse likeur in de koffie wil. En ja hoor, vooral de dames hebben er wel zin in. Waarschijnlijk wordt gedacht dat je er een beetje warm van wordt.
Aan het eind van de rit nemen we nog een kijkje bij de waterplas bij de lodge, maar dan vanaf de andere kant. Nu zien we ook de bunker van waaruit we leuke foto's hebben kunnen maken. Asley, de gastvrouw van The Bush House ziet ons met de landrover staan en zwaait uitbundig naar ons.

Halverwege de rit stoppen voor koffie en . . . . .

De kijkopening van de bunker bij de drinkplaats.

Eenmaal terug trekken we snel iets minder warme kleren aan en lopen naar de lodge voor het ontbijt. Net op dat moment komt in een grote bruine wolk stof een kudde van ruim 50 buffels aanlopen wat bezit neemt van de waterplas. Wat een mooi plaatje. Iedereen staat te genieten tot het moment dat ze weer vertrekken en dat zorgt dat we ook vrij laat met z'n allen aan het ontbijt beginnen. Een lekker ontbijt en heel gezellig maar de gehele tijd zitten we in het stof en de lucht van de buffels. Maar niemand klaagt.
Nadat we de laatste dingen in de koffers gedaan hebben zijn we iets voor 12:00 uur zo ver om deze leuke plek achter ons te laten. We nemen afscheid van onze reisgenootjes en van Jodi, Asley en Roxan, de kokkin van de lodge. De koelbox en koelelementen waar we de reis veel plezier van hebben gehad laten we achter. Jodi en Asley hebben daar wel een goede bestemming voor zeggen ze. Als we dan ons laatste eten en drinken bij de gate aan de bewaker afgeven gaan we op weg naar Johannesburg.

Buffels nemen bezit van de drinkplaats.

Ontbijt op een leuke plek.

De beregezellige groep reizigers.

De rit op zich gaat goed en de grote weg die we volgen laat de stad Rustenburg gelukkig links liggen. Het laatste deel van de N4 hebben we wel wat vertraging door wegwerkzaamheden maar we hoeven ons niet druk te maken over de tijd. Tussen Pretoria en Johannesburg wordt het druk, heel druk zelfs. Het is een chaos op de weg en ik rij met zweterige handen het laatste stuk. Eenmaal op de luchthaven leveren we om 17:00 uur de auto in waar blijkt dat het geen enkel probleem is dat het voertuig er als een beest uit ziet.
Vanaf de autoverhuurder wandelen we naar de terminal waar we, ondanks dat we vroeg zijn de koffers kunnen inleveren en meteen inchecken. Het lange wachten is begonnen.

De tip dat, als je na inchecken en koffer inleveren bij KLM je niet aan hoeft te sluiten in de lange rijen bij 'international departures' maar de securitycheck van 'domestic departures' kunt gebruiken is een geweldige tip. Binnen 10 minuten zijn we door alle controles heen.
Verbazend. Na een kippetje te hebben gegeten in een restaurantje zoeken we een barretje op om nog wat te drinken. Helaas, alcohol verkopen ze niet, maar ik mag wel wat gaan halen in de shop er tegenover. En niet veel later zit Ans aan de cola en ik zit, net als veel mensen om ons heen, met een elders gekocht blikje Castle Light bier voor me.

Eigenlijk gaat de tijd best vlot, alleen het boarden gaat een beetje chaotisch. Het vliegtuig zit tot de laatste stoel vol en dat brengt de nodige problemen met de vele handbagage met zich mee. En ja hoor, we vertrekken dus met de nodige vertraging. Maar dan zijn we dan eindelijk op weg naar huis.