Dag 9, van Mopani Rest Camp naar Sirheni Rest Camp (Krugerpark).
Omdat we de vorige avond vroeg in bed lagen en ook door alle hippo- en vogelgeluiden zijn we een uur voordat de wekker afloopt al wakker. Toch blijven we lekker in bed liggen tot 7 uur als de wekker zich laat horen.
Gisteravond hebben we met z'n tweeën de koelkast zo tegen de muur gedraaid dat niemand de deuren open kon krijgen. Helaas, als we buiten komen blijken honingdassen de koelkast gewoon teruggedraaid te hebben. Sterke beesten. Alle brood en ander eten is gejat, opgegeten of ligt verspreid over het terras. Dus we hebben niets meer te eten. Zelfs de sneetjes brood die al klaargemaakt waren voor vandaag zijn verdwenen. Ans loopt maar even naar de shop voor nieuw brood. We moeten toch wat te eten hebben. Al met al een hele vertraging en pas tegen negenen kunnen we vertrekken.
Ons keukentje voor het bezoek van de das.
We rijden vanochtend eigenlijk alleen maar loops. Onverharde omwegen die beginnen op de hoofdweg en een tiental kilometers verder daar ook weer op terecht komen. We zien hier ontzettend veel mooie en leuke dingen. Niet alleen dieren maar ook prachtige bomen en je doet ons ook altijd een plezier met een mooi uitzicht. Op een van de uitzichtpunten kun je zelfs even, op eigen risico uitstappen.
Om 13:00 uur zijn we in Shingwedzi, een groot kamp aan de gelijknamige rivier waar we een warme lunch nemen en de tank maar weer een keer vol gooien. Op onze vraag of ze hier misschien wifi hebben wordt ook nu weer 'nee' geschud met het hoofd. Jammer.
Zo'n mooi uitzicht vraagt om een foto.
Nijlpaarden en visarenden bij een waterplas.
Het is inmiddels warm geworden. De temperatuur ligt ver boven de dertig graden. We zijn niet echt zuinig bezig. De airco in de auto staat op lekker koele lucht blazen en we hebben de ramen open om maar niets te missen.
Na een stukje hoofdweg H1 nemen we verder een alternatieve route, de S56 naar het noorden. Deze onverharde weg kunnen we bijna tot aan onze volgende bestemming blijven volgen.
Wat een geweldige weg. We zien zoveel dieren zo dicht bij waaronder heel veel olifanten. Met één dikhuid hebben we een schrikmoment en ons beider hartslag schiet in de hoogte. Dieren lopen ook gewoon op het pad waardoor wij soms ook een tijdje stil moeten staan voordat we verder kunnen rijden. Zelfs op deze prachtige weg zijn meerdere kleinere loops aangelegd waarvan we er niet een overslaan.
Goed te rijden onverharde, maar stoffige weg.
Kudu steekt het pad over.
Zebra's in een waterpoel.
Rond half vijf bereiken we een zijweg, een kleine vier kilometer lang, alleen toegankelijk voor bewoners van Sirheni Bush Camp, onze bestemming waar we na aanmelding een geweldig huisje, zeg maar rustig huis krijgen. Een grote kamer met open keuken, twee slaapkamers, ieder met een eigen badkamer en een geweldig overdekt terras. We hebben alle tijd, dus nadat we al onze spullen naar binnen hebben gesjouwd maken we maar even een wandelingetje over het terrein. Nog geen vijftig meter van ons huisje vandaag staat zelfs een kijkhut waar we heel even gaan zitten waarna we verder lopen en even aan de praat raken met Norman, de nachtwaker van het kamp.
De toegangspoort van het kamp.
Een compleet huis alleen voor ons tweetjes.
Na de uitgebreide warme lunch tussen de middag volstaat vanavond een 'maaltijd' op onze veranda met geroosterd brood en warme knakworstjes. Makkelijk maar toch best wel lekker.
Bij één van de slaapkamers hoort een badkamer met bad maar wij hebben gekozen voor de variant met een gewone douche en laat nu net die douche geen warm water hebben. Geen paniek, we hebben nog een badkamer, maar dan eentje met bad. Is ook lekker, maar een beetje lastig met op je hurken onder de kraan je haren wassen.
Het was weer een geweldige dag en na een kopje koffie en een backup van de laatste foto's gemaakt te hebben liggen we heel voldaan rond half tien in bed.
