Het is veel te koud om te zwemmen.
Via een loopbrug naar de rivier.
Het is bewolkt en best wel fris, dus hebben we, na een aantal warme dagen met luchtige kleding, vandaag een lange broek en een vest aan.
We zien ontzettend veel, maar de nadruk ligt vooral op vogels. De eerste stop is bij de Treetop Walk. Hier is het mogelijk om via een loopbrug naar een uitzichtpunt over de Limpoporivier te lopen. Maar als het ergens stil is dan is het hier wel. We rijden dan ook weer snel door en niet veel later zijn we bij een boven op een berg gelegen picknickplaats. Hiervandaan en vanaf de via aangelegde paadjes bereikbare houten platforms heb je een geweldig uitzicht over de omgeving. Vanaf één van de platforms zien we beneden ons tussen de rotsen een grote familie olifanten hun weg zoeken.
Uitzicht over de rivier met aan de overkant Zimbabwe.
Eén van de uitkijkplatforms.
Olifanten lopen tussen de rotsen.
Er lopen ook een aantal gewone koeien rond. Ik praat even met de beheerder van de picknickplek en die weet te vertellen dat het koeien uit Zimbabwe zijn. Aan de Zuid Afrikaanse kant van de rivier is voor de dieren meer eten te vinden en zodra het maar even mogelijk is steken ze de rivierbedding over om hier te kunnen grazen. De man wijst naar de overkant van de rivier en legt uit dat we op een drielandenpunt staan met links aan de overkant Botswana en iets naar rechts het buurland Zimbabwe.
Het blijkt een leuke plek om even te stoppen en rond te kijken en na drie kwartier rijden we pas weer door. Dit is ook het moment dat het dierenleven veranderd. Vanaf nu zien we niet alleen veel vogels maar ook diverse bokkies, apen, veel olifanten, kudus, zebra's etc, etc.
Een koe uit Zimbabwe tussen de impala's.
Er lopen zelfs gemsbokken.
De wegen in Mapungubwe zijn slecht en vrijwel alles is alleen geschikt om met een vierwiel aangedreven auto te rijden. Op het kaartje wat we gekregen hebben is eigenlijk maar één weg aangegeven wat gereden kan worden met een normale auto, maar toch zijn veel stukken van deze route vrijwel niet te doen. Jammer. We worden aardig door elkaar geschud en alle bouten en moeren van de wagen zullen aangedraaid moeten worden. Ans blijft positief en noemt het een bush massage.
Niet alleen onze lodge is uitgestorven, ook in het park is het vrij stil. We komen over de hele dag genomen slechts vijf andere auto's tegen.
Een beetje tijdrovend is ook als we stoppen bij de Zebra's dam, een kleine waterpoel waar het wemelt van de vogels waaronder veel watervogels die we nergens anders gezien hebben. Bijna aan het eind van de rondrit nemen we een kijkje bij de bezoekers parkeerplaats waar vandaan we geweldig uitzicht over Mapungubwe hebben. Meteen daarnaast ligt de toegangspoort van het park waar we in het restaurant twee flesjes drinken kopen. Belachelijk, we moeten onze naam opgeven, ons emailadres opschrijven etc. We hebben geen zin om daar aan mee te werken voor een paar flesjes water en lopen na betaling gewoon weg.
Het laatste stuk terug naar Leokwe is leuk en we zien zelfs steenbokkies en vlak langs de weg een aantal klipspringers. De beestjes liggen gewoon in de berm te ontspannen en nemen weinig aanstoot aan onze aanwezigheid.
Uitzicht over een deel van het park.
Klipspringers, een kleine antilopesoort.
Het vrouwtje van de Marico honingzuiger.
Om 16:00 uur zijn we terug in Leokwe waar we op het terras van ons huisje proberen om een mooie foto te maken van de sunbirds die in de struiken zitten. Moeilijk want de vogeltjes zijn ontzettend beweeglijk. Als we binnen wat te eten nemen zien we achter de huisjes de wrattenzwijnen, kudu's en gnoes lopen. We zitten echt midden in het park.
Om negen uur liggen we uitgeteld in ons bed en slapen als een roos. Het zijn ook zulke fijne bedden met een heerlijk matras en lekkere dunne dekbedden.
